ناتانائیل! آرزو مکن که خدا را در جایی جز همه جا بیابی. هر مخلوقی نشانی از خداست و هیچ مخلوقی او را هویدا نمی سازد. هماندم که مخلوقی نظر ما را به خویشتن منحصر کند، ما را از خدا برمی گرداند... ما همگی اعتقاد داریم که باید خدا را کشف کرد، دریغا که نمی دانیم همچنان که در انتظار او به سر می بریم، به کدام درگاه نیاز آوریم... به هر کجا بروی جز خدا چیزی را ملاقات نمی توانی کرد... خدا همان است که پیش روی ماست. ناتانائیل! هم چنان که می گذری به همه چیز نظر می افکنی و هیچ جا درنگ نخواهی کرد. به خویشتن بقبولان که تنها خداست که موقت نیست. ناتانائیل! ای کاش اهمیت در نگاه تو باشد نه در چیزی که به آن می نگری...