سلام

ترانه ای منتشر شده از من در :

شهرستان ادب

و

جوهر سرخ  

توفصل نرگسیم و هوای لاله دارم

دلت رو آسمون کن که  قصد ناله دارم

کجای راهتونین ملت انقلابی

که خونتون نبوده توهم سرابی

یه نسل سومی بود کنار نسل دوم

یه نسل اولی بود کنار نسل سوم

میون این همه نسل دنبال چی میگردیم؟

چرا همیشه اما دچار فصل سردیم؟

تازگیا گلوله از بغلم رد شده

میخوام بگم واسه چی حال دلم بد شده

میخوام بگم یه مورچه گوشت  تنش رو خورده!

گوشت تنش رو خورده اونی رو که نمرده!

نشسته اینجا ولی بیخبر از حالشیم

هفته و چهلمش رفت...منتظر سالشیم

با دستای نوازش هی اونو خاکش کردیم

خونی که تا همیشه به قلب پاکش کردیم

مجروح جنگیمون رو با درصدا شناختیم

یکسره خوبیمون رو با بد بدا شناختیم

نشسته توی خونه اونی که شیرمون بود

جونش رو زود گذاشته وقتی که دیرمون بود

همیشه بین درَه یه پل باید بنا شه

برای جا نموندن یکی باید فدا شه

نهال سربلندی با خون کی قد کشید؟

بین نهال و خونا مگه میشه سد کشید؟

قصد گله نداشتم نوشته هاشو خوندم

سوخته دلم اگر که دلی رو هم سوزوندم

ترانه ای نوشتم مسکَن دردمه

اگرچه اون نوشته:تا همیشه سردمه

تایاد دارم همیشه بهمنا شادیمونه

از بچگی میگفتن دشمن ِعاصیمونه

تو مدرسه با کاغذ جشنای رنگی داشتیم

سرودا و ترانه ...حس قشنگی داشتیم

از بقیه شنیدیم حتی اگه ندیدیم

زاده انقلابیم اگر چه دیر رسیدیم

بچه بودیم و جنگو خاطرمون نمونده!

جوونیمو ودشمنِ کافرمون نمونده!

گاهی سرک میکشیم به خاطرات جنگی

گاهی نگا میکنیم به کاغذای رنگی

یه وقتی برمیخوریم به حرفای نباید

یه وقتی داد میزنیم حرفایی رو که باید

همیشه تو کتابا جای  سه نقطه خالیست

تو تقویما سه نقطه به معنی یه سالیست

رسانه ها و اغلب سه نقطه های جمعی

سه نقطه های چشمی سه نقطه های سمعی

همیشه این میونه  حرف نگفته ای هست

تو حرفای نگفته همیشه نکته ای هست

برای روشن شدن خورشیدو قرض گرفتم

مخاطبای روشن شما رو فرض گرفتم

س.م

18/10/90

به خود زنی افتادین!
وبلاگ یه جانباز قطع نخاع را 3 بار فیلتر کردین ...
ماشاله به این اقتدار...